Godło Polski
1
2
lato-grupa-3
lato-grupa-4
5
6
lato-grupa-7
lato-grupa-8
lato-grupa-9

Przedszkole nr 2 w Radzyminie

Przedszkole nr 2
ul. Witosa 78
05-250 Radzymin 

tel:735039559

email: pp2sekretariat@wp.pl

email: pp2radz@wp.pl

 

Grupa 1

Wychowawcy:

Anna Białkowska

Wiesława Kraszewska

p2kraszewskaw@o2.pl

Nauczyciel wspomagający:

Małgorzata Kujawa

 

Tydzień 38. KSIĄŻKI, KSIĄŻECZKI

Drodzy Rodzice!

Jedną z ważnych inwestycji w rozwój dziecka jest czytanie mu książek! W filmach i grach komputerowych dziecko ma wszystko podane na tacy – nie musi mentalnie wysilać się, by zrozumieć przekaz. Książki rozwijają wyobraźnię, uczą wyciągania wniosków, pozwalają lepiej rozumieć świat – przedstawione w nich postacie i ich doświadczenia pozwalają kilkulatkowi zmierzyć się z sytuacjami znanymi z dnia codziennego i szybciej zaadaptować się do otaczającej rzeczywistości. Rozwój takich cech, jak kreatywność, twórczość czy empatia, to tylko niektóre zalety wynikające z czytania książek. Bardzo praktyczne znaczenie ma szybsze doskonalenie się umiejętności lingwistycznych

dzieci, które już od najmłodszych lat zetknęły się z literaturą. Słuchanie książek, śledzenie wzrokiem tekstu, oglądanie

ilustracji pozwala dziecku poznać zasady konstrukcji zdań, przyspiesza proces rozpoznawania liter, rozwija koncentrację uwagi i umiejętność wyławiania informacji... – wszystko to przygotowuje dzieci do nauki czytania i pisania i generalnie lepszego radzenia sobie w szkole. Ponadto, wieczorna lektura pozwala dziecku wyciszyć się i uspokoić. Warto więc pielęgnować ten sposób spędzania wolnego czasu. Warto czytać dziecku codziennie! Jak powiedział Umberto Eco, kto czyta książki, żyje podwójnie.

Wprowadzamy w świat wartości: szacunek, odpowiedzialność, samodyscyplina, współdziałanie, książki...

Uczymy tego, co najważniejsze:

Doświadczenia emocjonalno-społeczne:

– wdrażanie do kulturalnego zachowania w miejscach użyteczności publicznej na przykładzie biblioteki (ciche rozmowy, konieczność zachowania porządku);

– kształtowanie postawy szacunku wobec pracy bibliotekarzy;

– kształtowanie zamiłowania do korzystania z dorobku kultury m.in. poprzez czytanie książek;

– rozbudzanie zainteresowania książką i czytelnictwem m. in. poprzez wskazanie na książki jako źródło wiedzy, przeżywanie przyjemnych doznań w związku z przygodami bohaterów, poznawaniem ich świata myśli i uczuć;

– kształtowanie odpowiedzialności za wspólną własność;

– budowanie poczucia bezpieczeństwa poprzez przypominanie zasad bezpiecznego poruszania się po ulicy.

Doświadczenia sensoryczno-motoryczne i poznawcze:

– doskonalenie sprawności podrzucania i łapania piłek; rozwijanie ogólnej sprawności i zręczności; doskonalenie sprawności manualnej i koordynacji ręka-oko m.in. poprzez ozdabianie wzoru według własnego pomysłu;

– rozwijanie umiejętności dekodowania i kodowania informacji poprzez stosowania kodów ikoniczno-obrazkowych;

– wdrażanie do uważnego słuchania dłuższych fragmentów tekstu; rozwijanie umiejętności wypowiadania się na temat treści opowiadania; wzbogacanie słownictwa związanego z tematami zajęć (np. wyposażenie biblioteki, dawne materiały pisarskie); ćwiczenia narządów artykulacyjnych – języka, warg, policzków; ćwiczenie dykcji;

– poznanie zasad korzystania z książek i dbania o książki;

– rozwijanie logicznego myślenia poprzez m.in. układanie historyjki obrazkowej opowiadającej o cyklu powstania książki, układanie i opowiadanie historyjki o Czerwonym Kapturku; doskonalenie umiejętności dodawania; rozwijanie orientacji na kartce – określanie miejsc: góra, dół, prawa i lewa strona kartki / książki itd.

Jak wspierać dziecko?

W pierwszej klasie dziecko podejmie naukę czytania. Ważnym zadaniem dorosłych jest przygotować dziecko do nabywania tej umiejętności. Przygotowywać dziecko można i należy na różne sposoby: rozwijać spostrzeganie wzrokowe (np. układając domino obrazkowe, wyszukując różnic na obrazkach, układając klocki, zabawki według podanego wzoru), rozwijać wrażliwość słuchową (np. bawiąc się w dopowiadanie rymów, naśladowanie dźwięków), rozwijać umiejętność kodowania i dekodowania prostych informacji za pomocą obrazków... Ważne jest także wskazanie na samą wartość umiejętności czytania. Jeśli pomożemy dziecku pokochać książki, z dużo większą motywacją będzie uczyło się czytać, nawet jeśli opanowanie techniki czytania okaże się przejściowo trudne.

Warto porozmawiać o... książkach, które interesują dziecko!

Warto czytać dziecku książki, oglądać razem ilustracje i... rozmawiać o tym, co przeżyli bohaterowie, zastanawiać się nad tym, czy i jak

inaczej mogli postąpić... oraz zachęcać, by dziecko dzieliło się swoimi wrażeniami i wyrażać własne. Rozmowa o przygodach bohaterów, ich zachowaniach, wyborach, decyzjach i konsekwencjach uczy krytycznego myślenia, mądrości życiowej i wrażliwości moralnej. I warto wzbogacać biblioteczkę dziecka!

Warto poczytać... ulubione książki dziecka!

 

Tydzień 39. JUŻ LATO

Drodzy Rodzice!

Dziecko w wieku przedszkolnym coraz lepiej poznaje siebie i swoje otoczenie. Wzrasta jego wiedza i praktyczne umiejętności, zmienia się jego sposób działania. Najważniejsze zmiany zachodzą w jego myśleniu i uczuciowości – stopniowo dziecko przestaje być tak mocno skoncentrowane wyłącznie na sobie. Perspektywa bycia najważniejszym, charakterystyczna dla okresu wczesnego dzieciństwa i początków wieku przedszkolnego, ustępuje nowej wizji świata i nowej perspektywie postrzegania siebie w tym świecie. Trzeba jednak pamiętać, że proces decentracji następuje stopniowo! Wraz z wiekiem dziecko coraz częściej przebywa poza domem i zaczyna dostrzegać, że na świecie są inni. I z czasem zaczyna także dostrzegać, że ludzie, przedmioty, przestrzenie wchodzą ze sobą w coraz bardziej złożone układy. Myślenie i uczuciowość dziecka zaczynają się dostosowywać do tej nowej perspektywy. Przedszkolak uczy się przezwyciężać chęć działania wyłącznie w celu realizacji swoich pragnień. Zainteresowania dziecka przestają mieć charakter spontaniczny, a zaczynają być skoncentrowane na tym, co społecznie wartościowe. W wieku przedszkolnym obserwujemy jedynie pewne przejawy decentracji, dalszy rozwój nastąpi w wieku szkolnym*.

Wprowadzamy w świat wartości: odpowiedzialność, samokontrola, bezpieczeństwo, zgodność...

Uczymy tego, co najważniejsze:

Doświadczenia emocjonalno-społeczne:

– rozwijanie umiejętności podtrzymywania dobrych relacji, zgodnej wspólnej zabawy m.in. poprzez uczenie zgodnego korzystania z gier i układanek, a przede wszystkim uczenie czerpania radości z bycia z innymi i ze wspólnej zabawy;

– rozwijanie poczucia współodpowiedzialności za wynik drużyny podczas zabaw i gier zespołowych;

– oswajanie przykrych emocji m.in. poprzez opowiadanie o własnych doświadczeniach i emocjach;

– rozwijanie umiejętności rozpoznawania i nazywania emocji m.in. podczas zabaw pantomimicznych;

– budowanie poczucia bezpieczeństwa m.in. poprzez poznanie i omówienie zasad bezpiecznego zachowania w czasie burzy, przypomnienie zasad bezpieczeństwa podczas letnich zabaw.

Doświadczenia sensoryczno-motoryczne i poznawcze:

– ćwiczenie zręczności, zwinności i ogólnej sprawności fizycznej; doskonalenie podskoków, rozwijanie sprawności manualnej, koordynacji wzrokowo-ruchowej i wzrokowo słuchowej; ilustrowanie ruchem piosenki;

– rozwijanie spostrzegawczości wzrokowej m.in. poprzez zwracanie uwagi na odcienie kolorów, analizy i syntezy wzrokowej – m.in. poznanie graficznego obrazu wyrazów i fraz (np. barwny łuk, słonka);

– rozwijanie umiejętności wypowiadania się na temat wysłuchanych tekstów, własnych doświadczeń, zadawanie pytań, konstruowanie odpowiedzi na pytania nauczyciela; wzbogacanie słownictwa o wyrazy i określenia związane z tematyką zajęć (np.: nazwy owoców dojrzewających latem, nazwy miesięcy, nazwy pór dnia); ćwiczenia z zakresu profilaktyki logopedycznej – m.in. dokładne naśladowanie min i ćwiczenie narządów mowy;

– wzbogacanie wiedzy na temat pór roku, zjawisk przyrodniczych (powstawanie tęczy, powstawanie cienia);

– rozwijanie wrażliwości zmysłu dotyku m.in. poprzez określanie materiału, z jakiego zostały wykonane przedmioty;

– rozwijanie kreatywności poprzez tworzenie własnej ilustracji dźwiękowej burzy;

– kształtowanie rozumienia następstwa czasu i znajomości nazw miesięcy, kolejności ich występowania.

Jak wspierać dziecko?

Z rozwojem już tak jest, że okresy względnej harmonii i równowagi przeplatają się z mniej lub bardziej wyraźnymi okresami zachwiania tej równowagi. Zwykle wiek około pięć i pół – sześć lat jest właśnie takim okresem pewnego załamania równowagi, a co za tym idzie zachwiania pewnego spokoju rodziców. Dziecko bywa nieustępliwe w żądaniach, potrafi długo dyskutować nad wydanymi poleceniami. Zamiast na przykład domagać się wielokrotnie, by dziecko coś zrobiło, dobrze rzucić mu wyzwanie w stylu: „Ciekaw jestem, czy potrafisz to zrobić, zanim ja zrobię...”.

* Red. A. I. Brzezińska, Psychologiczne portrety człowieka. Praktyczna psychologia rozwojowa, GWP, Gdańsk 2005, s. 188–195.

Warto porozmawiać o... tym, co będziemy robić latem!

Jeśli rodzina planuje jakiś wspólny wyjazd na przykład na letni wypoczynek, warto włączyć wszystkich członków w planowanie i przygotowanie tego wyjazdu. Porozmawiać o miejscu, poszukać wspólnie informacji na temat miejscowości. A jeśli wakacje będą spędzane w domu, warto zrobić burzę mózgów i wymyślić, jak ciekawie i przyjemnie można spędzić wakacyjny czas. Włączenie dziecka w takie rozmowy i szukanie pomysłów uczy je m.in. kreatywności i współodpowiedzialności za to, jak spędza czas.

Warto poczytać...

Z. Stanecka, Basia i biwak, Egmont Polska

M. Przewoźniak, Daleko jeszcze? Czym zająć dzieci w czasie podróży, Book Mouse

 

Tydzień 40. WYJEŻDŻAMY NA WAKACJE

Drodzy Rodzice!

. Warto zadbać, by już w okresie przedszkolnym,  aby oswajać i siebie z nowymi sytuacjami  ( wyjazdy , wycieczki do nowych nieznanych miejsc , kontakty z nieznanymi ludźmi itp.), i pomóc dziecku oswoić emocje związane z tymi zdarzeniami. Pomoże to i rodzicom, i dziecku oswoić się z tym, co przed nimi, pozwoli rozładować napięcie, poczuć się pewniej mając przed sobą nową perspektywę. Gdy przyglądamy się z różnych stron temu, co nas czeka, nazywamy i ujawniamy uczucia z tym związane, to obawy i nadzieje przestają być tajemnicą, przestają być straszne i męczące. Dzieci tak łatwo zarażają się emocjami dorosłych, także tymi niewypowiedzianymi. Nie należy „zarażać” ich obawami o to, jak sobie poradzą. Są „zaprogramowane” tak, by sobie radzić! Nie wolno im w tym przeszkadzać, a tam, gdzie można, trzeba mądrze wspierać i w nie wierzyć!

Wprowadzamy w świat wartości: wdzięczność, odwaga, optymizm...

Uczymy tego, co najważniejsze:

Doświadczenia emocjonalno-społeczne:

– rozwijanie poczucia własnej tożsamości i tożsamości grupowej m.in. poprzez opowiadanie w grupie o własnych planach i marzeniach, wspomnieniach, słuchanie wypowiedzi koleżanek i kolegów, współdziałanie w zespole podczas zajęć, uzasadnianie swojego wyboru podczas współpracy w podgrupach;

– nabywanie wiary we własne umiejętności m.in. poprzez rozwiązywanie ćwiczeń podobnych do szkolnych , a realizowanych już w najstarszej grupie;

– kształtowanie poczucia bezpieczeństwa przez pokonywanie obaw przed tym, co nowe dla dzieci po wakacjach;

– kształtowanie postaw roztropnego i bezpiecznego zachowania podczas wakacji, m.in. korzystania z kąpieli słonecznych i wodnych oraz zachowania się w lesie, w polu, na wycieczce.

Doświadczenia sensoryczno-motoryczne i poznawcze:

– doskonalenie sprawnego podrzucania i łapania piłek; rozwijanie koordynacji wzrokowo-ruchowej i sprawności manualnej m.in. poprzez rysowanie szlaczków zgodnie ze strzałkami wskazującymi kierunek rysowania;

– rozwijanie spostrzegawczości wzrokowej, poznanie graficznego obrazu fraz (np. parasol na wakacje);

– kształtowanie umiejętności kodowania i dekodowania informacji (na przykładzie znaków informacyjnych);

– rozwijanie umiejętności wypowiadania się, konstruowania wypowiedzi w oparciu o własne doświadczenia; wzbogacanie słownictwa (np.: nazwy polskich krajobrazów, nazwy środków transportu); rozwijanie pamięci m.in. poprzez zapamiętywanie listy wyrazów; rozwijanie sprawności języka i warg; utrwalanie prawidłowej realizacji dźwięku sz;

– poznawanie mapy fizycznej Polski i rozszerzanie wiedzy na temat regionów Polski; poznawanie polskiego systemu pieniężnego; utrwalanie zasad bezpiecznych zabaw na powietrzu; utrwalenie numeru alarmowego 112;

– doskonalenie umiejętności rachunkowych związanych wyznaczaniem sumy liczb i rozkładem liczby na składniki.

Jak wspierać dziecko?

Tak wiele dziecko nauczyło się już w okresie przedszkolnym, co potem niezwykle przyda mu się w szkole! Nie warto wyręczać dzieci w czynnościach, które mogą i potrafią same wykonać (czasem – przy niewielkiej pomocy dorosłych). Warto wspierać je w ich samodzielności, nawet za cenę poświęcenia większej ilości czasu np. na przygotowanie posiłku. Wyręczanie łatwo może doprowadzić do wyuczonej bezradności!

Warto poczytać...

D. Gellner, Nasza szkoła to nie smok

D. Gellner, Zając w szkole

E. Gruszczyk-Kolczyńska, E. Zielińska, Wspomaganie rozwoju umysłowego czterolatków i pięciolatków, WSiP

Linki

 

× Ta strona używa plików cookies. Dowiedz się o celach i zasadach ich wykorzystywania.
Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z ustawieniami swojej przeglądarki.