Godło Polski
1
2
jesien-grupa-3
jesien-grupa-4
5
6
jesien-grupa-7
jesien-grupa-8
jesien-grupa-9

Przedszkole nr 2 w Radzyminie

Przedszkole nr 2
ul. Witosa 78
05-250 Radzymin 

tel:735039559

email: pp2radz@wp.pl

 

Grupa 1

Wychowawcy:

Anna Białkowska

Wiesława Kraszewska

p2kraszewskaw@o2.pl

Nauczyciel wspomagający:

Małgorzata Kujawa

 

 
 
Październik: Realizowana tematyka.
 
TYDZIEŃ 5: JESIEŃ DAJE NAM OWOCE
 
Wszystkiego, co naprawdę trzeba wiedzieć 
o tym, jak żyć, co robić i jak postępować, 
nauczyłem się w przedszkolu... 
Robert Fulghum
 
Drodzy Rodzice!
 
Dzieci w grupie przedszkolnej stają się dla siebie nawzajem nauczycielami. Liczne przykłady potwierdzają, że jeśli dzieci są poprowadzone do wspólnej wytrwałej pracy nad powierzonymi zadaniami, ich intelektualne postępy mogą być nawet większe niż podczas pracy indywidu¬alnej. Jednocześnie pamiętać trzeba, że sytuacje takie stają się niejednokrotnie okazjami do konfliktów. Dziecko staje bowiem w sytuacji, gdy koleżanka lub kolega inaczej rozumie okoliczności, chce czegoś innego. Do dziecka dociera więc, że na te same rzeczy i zdarzenia moż¬na spojrzeć inaczej. Proces uczenia się spojrzenia na sprawy z perspektywy drugiej osoby jest długi i bywa bolesny. Jednakże to właśnie te sytuacje kontaktu z drugim małym człowiekiem (partnerem) i jego punktem widzenia danej sytuacji (innym niż mój własny) uczą otwartości na ludzi i na świat. I wreszcie, uczą też godzenia różnych punktów widzenia i wspólnego rozwiązywania sytuacji konfliktowych, bo przecież, by być razem na co dzień, dzieci muszą w końcu nauczyć się te różne punkty widzenia uzgadniać, oczywiście na miarę dziecięcego świata spraw i zdarzeń. Uczą się w ten sposób współpracy i współdziałania mimo różnorodnych punktów widzenia (a może właśnie dzięki nim)! 
Wprowadzamy w świat wartości: szacunek, współpraca, zgodność, bezpieczeństwo, zdrowie... 
Uczymy tego, co najważniejsze: 
 
Doświadczenia emocjonalno-społeczne: 
 
– rozwijanie umiejętności porozumiewania się poprzez słuchanie poleceń i pytań nauczyciela, wypowiadanie się na określony temat z zachowaniem płynności mówienia i panując nad swoim głosem, słuchanie wypowiedzi innych; 
– rozwijanie umiejętności rozwiązywania konfliktów na zasadzie wygrana-wygrana w myśl zasady, iż wspólnie można pokonać trud¬ności i osiągnąć więcej – na przykładzie zachowania bohaterów opowiadania; 
– budowanie poczucia bezpieczeństwa i odpowiedzialności za swoje zdrowie m.in. poprzez wyrabianie nawyku dbałości o zdrowe żywienie, zachowanie ostrożności w zetknięciu z nieznanymi roślinami. 
 
Doświadczenia sensoryczno-motoryczne i poznawcze: 
 
– rozwijanie spostrzegawczości, analizy i syntezy wzrokowej; rozwijanie wrażliwości, analizy i syntezy słuchowej; 
– poznanie graficznego obrazu głoski o (liter o, O) oraz podpisów do obrazków (np. okno, oko, okulary); 
– rozwijanie słuchu fonematycznego m.in. poprzez dobieranie obrazków, których nazwy się rymują; 
– wspomaganie rozwoju mowy i umiejętności poprawnego wypowiadania się m.in. poprzez dbałość o poprawne pod względem ar¬tykulacyjnym wymawianie słów i budowanie dłuższych wypowiedzi; wzbogacanie słownika o pojęcia związane z tematami zajęć oraz wdrażanie do rozumienia wieloznaczności wyrazów; 
– rozwijanie sprawności manualnej i koordynacji ręka-oko m.in. podczas rysowania po śladzie i w ograniczonym polu; 
– rozwijanie umiejętności odzwierciedlania kształtu jakiegoś elementu w formie przestrzennej np. owocu z plasteliny; 
– porównywanie liczebności zbiorów z użyciem określeń: więcej, mniej, tyle samo; 
– doskonalenie orientacji w schemacie własnego ciała – lewa i prawa strona, przód i tył, części ciała. 
 
 
Jak wspierać dziecko? 
Warto wspierać dziecko w rozwijaniu rozumienia perspektywy drugiej osoby. To długi i niełatwy proces. Przedszkolak jest na etapie egocentrycznego ujmowania świata i jest to naturalny etap rozwojowy. Jednakże możliwości rozwojowe pięciolatka i sześciolatka po¬zwalają mu już na coraz sprawniejsze odrywanie się od własnego punktu widzenia. Dobrze jest wykorzystać te możliwości i zachęcać dziecko, by np. obejrzało jakąś rzecz z różnych perspektyw i za każdym razem opowiadało w szczegółach, co widzi. 
Warto wykorzystać codzienne sytuacje, by ćwiczyć z dzieckiem porównywanie liczebności zbiorów poprzez przyporządkowanie elemen¬tów „jeden do jednego”, np. podczas przygotowania produktów na sałatkę (Których owoców jest więcej – zielonych czy czerwonych? itp.). 
Warto porozmawiać o... różnorodności na świecie! 
Małe dziecko w naturalny sposób jest otwarte na świat i jego różnorodność. Gdy zaczyna być świadome tych różnic, trzeba tę otwartość i postawę szacunku pielęgnować. Warto rozmawiać z dzieckiem o różnorodności na świecie – tym stworzonym przez naturę i tym tworzonym przez człowieka – wykazując, iż właśnie dzięki temu świat jest niezwykle ciekawy, a ludzie mogą się tak wiele od siebie nawzajem nauczyć. 
Warto poczytać... 
R. Jędrzejewska-Wróbel, Każdy jest inny, WSiP. 
W następnym tygodniu potrzebne będą: różne warzywa, np. pomidor, marchewka, papryka, cukinia, kabaczek, bakłażan, burak, cebula, ogórek, ziemniak, dynia oraz pestki z dyni (w łupinach), drobno posiekana cebula, słoik, cukier, fartuszek i chusteczka na głowę, deska do krojenia, nożyk, miseczka, duża miska, łyżka, talerzyk, widelec, sól, pieprz, wykałaczki. 
 
      
Tydzień 6: JESIEŃ DAJE NAM WARZYWA
 
Drodzy Rodzice!
 
Miniony tydzień dał nam wiele okazji do różnorodnych zabaw i wspaniałej twórczej ekspresji m.in. podczas wykonywania różnorodnych
dzieł plastycznych oraz zabaw w teatrzyk kukiełkowy. Zabawy tego rodzaju stwarzają okoliczności, w których dzieci doświadczają
szczególnie silnych emocji w związku z radością „tworzenia” odgrywanej postaci, budowania dialogów, prezentowania swojej postaci
(i siebie) przed widownią. Wiele dzieci podejmuje swoje role bez cienia nieśmiałości, inne ośmielają się dopiero po pewnym czasie,
obserwując koleżanki i kolegów. Zabawy w ogóle, a być może zabawy w teatrzyk w szczególności, stwarzają niezwykłe możliwości
wyrażania siebie, a jednocześnie stanowią dla dziecka pewnego rodzaju bezpieczną autoterapię. Pozwalają nabywać poczucia własnego
sprawstwa i radości tworzenia. I to m.in. jest sposób na uczenie się mądrej wiary, że „mogę”, że „warto spróbować”.
Wprowadzamy w świat wartości: szacunek, twórczość, odwaga, współpraca, zdrowie...
Uczymy tego, co najważniejsze:
 
Doświadczenia emocjonalno-społeczne:
 
– budzenie zainteresowania sztuką teatralną i kształtowanie postawy kulturalnego widza m.in. poprzez uczestnictwo w zabawie w teatrzyk
kukiełkowy, własnoręczne tworzenie kukiełek, oglądanie przedstawienia koleżanek i kolegów;
– oswajanie emocji i uczenie się właściwego zachowania w sytuacjach publicznego występu;
– rozwijanie poczucia własnej wartości poprzez budowanie wiary we własne możliwości w sytuacjach odgrywania scenek; uczenie się
wyrażania myśli i uczuć podczas wymyślania dialogów;
– budowanie poczucia odpowiedzialności za swoje zdrowie.
Doświadczenia sensoryczno-motoryczne i poznawcze:
 
– rozwijanie spostrzegawczości, uwagi i pamięci wzrokowej, uwagi, pamięci oraz analizy i syntezy słuchowej;
– rozbudzanie wrażliwości literackiej poprzez dostarczanie okazji do słuchania utworów zawierających humor literacki; budowanie
wypowiedzi na temat zachowania bohaterów z próbą formułowania wniosków i uzasadniania swojej wypowiedzi; budowanie odpowiedzi
na zadane pytania dotyczące wysłuchanego utworu – z użyciem określeń, kto za kim / przed kim stoi; ćwiczenie prawidłowej
artykulacji dźwięku sz;
– rozwijanie pomysłowości i wyobraźni m.in. poprzez układanie kompozycji z jesiennych darów oraz wykonywanie kukiełek z warzyw;
rozbudzanie zainteresowania sztuką teatralną poprzez udział w odgrywaniu scenek;
– rozwijanie myślenia logicznego m.in. poprzez grupowanie warzyw według wybranych właściwości;
– rozwijanie myślenia przyczynowo-skutkowego m.in. poprzez dostrzeganie etapów rozwoju rośliny w kolejnych porach roku, planowanie
kolejnych czynności podczas przygotowywania syropu z cebuli i sałatki warzywnej;
– odróżnianie kształtów okrągłych od podłużnych; wdrażanie do rozumienia określenia: owalny;
– wdrażanie do rozumienia pojęcia liczby 3 i jej graficznego obrazu; wdrażanie do rozumienia aspektu porządkowego liczb, rozumienia
pojęcia o jeden więcej, o jeden mniej, kształtowanie umiejętności dodawania poprzez manipulowanie przedmiotami; utrwalanie
pojęcia para; szacowanie, w którym zbiorze jest więcej, a w którym mniej.
Jak wspierać dziecko?
Warto wykorzystywać codzienne sytuacje, by uczyć dziecko wyciągania wniosków z tego, co się wydarzyło (oczywiście na miarę jego dziecięcych
możliwości). Czasem trzeba by więc zwrócić większą uwagę dziecka (i własną) na pewne zdarzenia, podzielić się swoimi przemyśleniami,
zadać dziecku pytania (naprowadzające) dotyczące tego zdarzenia, pozwolić na zadanie pytań i cierpliwie na nie odpowiedzieć.
 
 
 Tydzień 7: JESIEŃ W PARKU
 
Drodzy Rodzice!
Podczas wielu zabaw i różnorodnych zajęć dzieci uczą się pojęć i rozwijają umiejętności, które będą niezbędne do poradzenia sobie
w szkole już w niedalekiej przecież przyszłości. Począwszy od umiejętności skupienia uwagi na tym, co mówi nauczyciel i umiejętności
zrozumiałego komunikowania swoich myśli (na miarę dziecięcych możliwości, oczywiście) po umiejętność rysowania po śladzie czy rozumienia
pojęcia stałości liczby (o czym więcej w poradach „Jak wspierać dziecko?”). Przede wszystkim powinnyśmy pamiętać, by nie
ganić dziecka za to, że czegoś nie rozumie. Dzieci w wieku przedszkolnym i jeszcze wczesnoszkolnym, by pojąć pewne zasady i nabyć
umiejętności, potrzebują bardzo wielu powtórzeń. Możemy je wesprzeć przede wszystkim cierpliwością i zachętą do działania, mądrze
wykorzystując codzienne sytuacje lub organizując pewne zabawy. Bo to jest właśnie podstawowa tajemnica inteligencji – aby coś zrozumieć,
potrzebujemy tego doświadczyć, czasem wielokrotnie!
Wprowadzamy w świat wartości: szacunek, współpraca, przyroda, twórczość...
Uczymy tego, co najważniejsze:
Doświadczenia emocjonalno-społeczne:
– rozwijanie wrażliwości na świat przyrody oraz postawy poszanowania przyrody;
– rozwijanie umiejętności porozumiewania się m.in. poprzez słuchanie poleceń i pytań nauczyciela oraz odpowiadanie na pytania,
rozwijanie odwagi wypowiadania własnych myśli;
– wdrażanie do życia w grupie społecznej m.in. poprzez uczenie czerpania radości ze wspólnej zabawy, zgodnej współpracy przy
wykonywaniu wspólnych prac plastycznych i poszanowania pracy własnej i innych osób;
– rozwijanie właściwego poczucia własnej wartości m.in. poprzez doświadczanie sprawstwa i twórczego działania podczas wytwarzania
prac plastycznych wg własnego pomysłu;
– budowanie poczucia bezpieczeństwa m.in. poprzez przestrzeganie zasad bezpieczeństwa podczas zabaw i spaceru.
Doświadczenia sensoryczno-motoryczne i poznawcze:
– rozwijanie sprawności ruchowej, zwinności i zręczności, koordynacji wzrokowo-ruchowej i słuchowo-ruchowej;
– rozwijanie wrażliwości, analizy i syntezy słuchowej m.in. poprzez wysłuchiwanie głoski l, dzielenie wyrazów na sylaby i składanie
wyrazów z sylab, wysłuchiwanie słowa lis w innych słowach; rozwijanie spostrzegawczości i pamięci słuchowej oraz koordynacji
słuchowo-ruchowej m.in. poprzez rysowanie pod dyktando;
– rozwijanie spostrzegawczości i pamięci wzrokowej m.in. poprzez odwzorowywanie rysunku, skupianie uwagi na obrazku i organizowanie
pola spostrzeżeniowego; rozwijanie analizy i syntezy wzrokowej – poznanie graficznego obrazu głoski l (liter l, L) oraz
podpisów do obrazków z określanie wyrazu najkrótszego i najdłuższego;
– rozwijanie wrażliwości plastycznej na kolory i kształty; wdrażanie do rozumienia określenia jesienne kolory; rozwijanie pomysłowości
i wyobraźni m.in. poprzez tworzenie kompozycji z kasztanów do wysłuchanej piosenki;
– wdrażanie do rozumienia pojęcia liczby 4 i jej graficznego obrazu; wdrażanie do rozumienia aspektu porządkowego liczb i posługiwanie
się liczebnikami porządkowymi; wdrażanie do rozumienia stałości liczby przedmiotów w zbiorze niezależnie od zmiany
w ich układzie; szacowanie na oko, w którym zbiorze jest więcej elementów, a w którym mniej oraz określanie czego jest więcej,
a czego mniej przez przeliczanie elementów oraz dobieranie w pary.
Jak wspierać dziecko?
Warto wykorzystać codzienne sytuacje, by kształtować rozumienie stałości liczby elementów niezależnie od zmian w ich układzie np.
można ułożyć cukierki w szeregu, poprosić o sprawdzenie, ile ich jest, a następnie przełożyć cukierek z końca szeregu na początek (lub
rozrzucić cukierki w nieładzie) i zapytać o to, ile teraz jest cukierków. Jeśli dziecko nie rozumie jeszcze stałości liczby elementów niezależnie
od zmian w układzie tych elementów, aby odpowiedzieć na pytanie o ich liczbę, będzie musiało je ponownie policzyć. Nie należy
się wówczas denerwować i zabraniać przeliczania elementów! Przeciwnie, należy takich zabaw wykonać z dzieckiem więcej, a z czasem
samo „wpadnie” na to, że nie musi przeliczać elementów za każdym razem.
Warto porozmawiać o... tym, co nas otacza!
Warto zadbać o to, by świadomie kształtować w dzieciach wrażliwość na otaczający świat – świat przyrody i świat kultury. Dzieci z natury
swej są ciekawe świata. Wykorzystujmy to, zwracając przy różnych okazjach uwagę na to, co nas otacza, na wytwory natury i kultury,
rozmawiając o uczuciach, które wzbudzają. I zawsze pamiętając, by była to rozmowa, a więc wzajemne dzielenie się odczuciami.
W następnym tygodniu potrzebne będą: szyszki, żołędzie.
Warto wykorzystać codzienne sytuacje, by ćwiczyć z dzieckiem przeliczanie różnych elementów i nazywanie prawidłowo liczebników i to
w nieograniczonym zakresie. Nie chodzi o to, aby wymagać, by koniecznie liczyło do stu, ale jednocześnie zachęcać je, by liczyło jak najdalej
da radę, ucząc je prawidłowych nazw kolejnych liczebników. Warto też ćwiczyć liczby porządkowe w różnych codziennych sytuacjach.
Warto porozmawiać o... tym, co to znaczy być odważnym!
Dzieci powinny być uczone odwagi w różnego rodzaju sytuacjach, stawiania czoła wyzwaniom (na miarę ich możliwości, oczywiście),
ale jednocześnie odróżniania odwagi od tych zachowań, które można by określić brawurą czy chojractwem. Warto analizować z dzieckiem
np. zachowania bohaterów książek i filmów, by uczyć je rozumienia, czym jest prawdziwa odwaga i kiedy należy się nią wykazywać.
Warto poczytać...
P. Haraszewski i J. Wacławik, Odważny Hipcio, Oficyna Wydawnicza Vocatio
W następnym tygodniu potrzebne będą: jesienne liście – świeże (kasztanowca, klonu, brzozy, dębu) i suszone (z różnych drzew), kasztany,
żołędzie, szyszki małe i duże, nitka.
 
Tydzień 8: JESIEŃ W LESIE
 
Drodzy Rodzice!
 
Dzieci w tym wieku nie mają jeszcze ukształtowanego poczucia odpowiedzialności za siebie i za innych, kierują się przede wszystkim
nakazami i zakazami ze strony dorosłych, darząc ich zaufaniem i autorytetem. W miarę jak zaczynają pojmować zasady sprawiedliwości
i obowiązku, wzrasta ich udział w kierowaniu swoim postępowaniem. W jaki sposób dziecko uczy się odpowiedzialności? Nie ma jednej
cud-recepty. Dziecko uczy się przede wszystkim w domu patrząc na wzorce, którymi jest otoczone. Lekcja odpowiedzialności kontynuowana
jest poprzez uczenie wywiązywania się z prostych codziennych obowiązków. Niezwykle ważne jest, by dorośli ten proces wzrastania
w poczuciu odpowiedzialności wspierali i na przykład nie wyręczali dziecka, raczej przypominali o obowiązkach, służyli wsparciem,
radą, pomagali, pokazali. Wyręczanie dzieci może ostatecznie doprowadzić do ukształtowania postawy wyuczonej bezradności.
Jak dowodzą liczne badania, dzieci, które są wychowywane w poczuciu odpowiedzialności, lepiej radzą sobie w codziennym życiu, mają
lepszy kontakt z rówieśnikami i podejmują mądrzejsze decyzje.
Wprowadzamy w świat wartości: szacunek, odpowiedzialność, samodyscyplina, współdziałanie...
Uczymy tego, co najważniejsze:
 
Doświadczenia emocjonalno-społeczne:
– pobudzanie naturalnej ciekawości świata i uczenie (bezpiecznych) sposobów znajdowania informacji;
– rozwijanie umiejętności porozumiewania się m.in. poprzez uważne słuchanie, zapamiętywanie i wykonywanie instrukcji; rozwijanie
odwagi wypowiadania się, gdy trzeba się podzielić własnymi doświadczeniami i spostrzeżeniami;
– budowanie poczucia bezpieczeństwa m.in. poprzez przestrzeganie zasad bezpieczeństwa podczas zabaw, rozumienia zasady zachowania
ostrożności w zetknięciu z nieznanymi roślinami;
– budowanie poczucia współodpowiedzialności za środowisko m.in. poprzez wdrażanie do rozumienia własnego wpływu na środowisku
i możliwości dbania o nie – rozwijanie postaw proekologicznych.
 
Doświadczenia sensoryczno-motoryczne i poznawcze:
– rozwijanie sprawności ruchowej, zwinności i zręczności, koordynacji wzrokowo-ruchowej i słuchowo-ruchowej;
– rozwijanie spostrzegawczości i pamięci wzrokowej oraz organizowanie pola spostrzeżeniowego m.in. poprzez: skupianie uwagi na
obrazku, uzupełnianie ilustracji nalepkami zgodnie z instrukcją, odwzorowywanie obrazka; poznanie graficznego obrazu podpisów
do obrazków (np. las, klocki, flet, dom) z określanie wyrazu najkrótszego i najdłuższego;
– wspomaganie rozwoju mowy i umiejętności wypowiadania się; wzbogacanie słownika; rozwijanie umiejętności dostrzegania i określania
różnic między zwierzętami; ćwiczenie prawidłowej artykulacji dźwięków z, sz;
– rozbudzanie zainteresowania czytelnictwem m.in. poprzez słuchanie czytanych przez nauczyciela opowiadań i rozmowę na temat
wysłuchanego tekstu oraz wskazanie na książkę jako źródło wiedzy;
– rozwijanie myślenia logicznego m.in. poprzez wdrażanie do odczytywania zakodowanej informacji, do rozumienia wybranych
oznaczeń symbolicznych np. strzałki; rozpoznawanie zasady dobierania obrazków w domino;
– porównywanie liczebności elementów w zakresie pięciu; rozwijanie umiejętności określania czego jest najmniej, a czego najwięcej;
wdrażanie do rozumienia pojęcia liczby 5 i jej graficznego obrazu; rozwijanie orientacji przestrzennej m.in. poprzez odróżnianie
odległości: blisko, daleko, bliżej, dalej oraz określanie, gdzie znajduje się przedmiot z użyciem określeń: na, pod, za, obok, w.
Jak wspierać dziecko?
Warto wykorzystywać różne sytuacje, by pobudzać ciekawość świata i na przykład podczas spaceru lub wyjścia choćby po zakupy zadawać
dziecku różne pytania, które zmuszą je do zastanowienia, jak coś powstaje, skąd się bierze dany produkt itp. Warto także nie tylko
podsuwać gotowe informacje, ale skłaniać do poszukania odpowiedzi na te pytania, zastanowienia się, gdzie takie informacje można
(bezpiecznie) znaleźć i pomóc dziecku do nich dotrzeć. Takie działania będą wyrabiały w dziecku aktywność poszukiwania i potrzebę
samorozwoju.
Warto porozmawiać o... tym, że trzeba dbać o otoczenie!
Warto rozmawiać z dzieckiem o tym, że jeśli chcemy cieszyć się otoczeniem, przyrodą, to musimy nauczyć się tak żyć, by o to otoczenie
i świat przyrody dbać i że każdy z nas jest za to odpowiedzialny Najlepiej zastanowić się wspólnie z dzieckiem nad tym, co zrobić, by
zadbać o ten najbliższy otaczający świat, niekoniecznie od razu podsuwając dziecku gotowe propozycje, ale zadając pytania o to, jak ono
chciałoby / mogłoby dbać o otoczenie.
W następnym tygodniu potrzebne będą: patyczki do zrobienia wiatraka.
 

 

Linki

 

× Ta strona używa plików cookies. Dowiedz się o celach i zasadach ich wykorzystywania.
Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z ustawieniami swojej przeglądarki.