Godło Polski
1
2
zima-grupa-3
zima-grupa-4
5
6
zima-grupa-7
zima-grupa-8
zima-grupa-9

Przedszkole nr 2 w Radzyminie

Przedszkole nr 2
ul. Witosa 78
05-250 Radzymin 

tel:735039559

email: pp2sekretariat@wp.pl

email: pp2radz@wp.pl

 

Grupa 1

Wychowawcy:

Anna Białkowska

Wiesława Kraszewska

p2kraszewskaw@o2.pl

Nauczyciel wspomagający:

Małgorzata Kujawa

 

Tydzień 20: ZIMOWE ZABAWY

Drodzy Rodzice!

Jak wiadomo, ludzie wokół nas zachowują się bardzo różnie. Nie wszyscy wzbudzają sympatię, nie wszyscy są życzliwi, nie wszyscy są gotowi nieść pomoc. Ale każdy z nas, przynajmniej od czasu do czasu, potrzebuje życzliwości lub jakiejś formy pomocy od innych. Łatwiej jest ją przyjmować od ludzi życzliwych i łatwiej okazywać ludziom przyjaźnie nastawionym. Czasem jednak stajemy w sytuacji, gdy pomocy potrzebuje ten mniej życzliwy. I być może jesteśmy jedynymi osobami, które mają możliwość wyciągnięcia pomocnej dłoni. Co wówczas zrobimy? Czy będziemy gotowi przezwyciężyć niechęć, wznieść się ponad pamięć przykrych doświadczeń i okazać pomoc? Czy też „odpłacimy złem za zło”? Funkcjonowanie w grupie rówieśniczej stwarza sytuacje, w których dzieci mają możliwość ćwiczyć się w okazywaniu współczucia, życzliwości i pomagania. A tej pomocy czasami potrzebują ci, którzy niekoniecznie na tę pomoc „zasługują”. Jak wówczas zachowają

się dzieci? To w dużej mierze zależy od przykładu, jaki widzą w dorosłych. Lekcja życzliwości jest inwestycją w całe przyszłe życie.

Wprowadzamy w świat wartości: koleżeńskość, wybaczanie, zgodność, pomoc, praca, bezpieczeństwo...

Uczymy tego, co najważniejsze:

Doświadczenia emocjonalno-społeczne:

– kształtowanie postawy koleżeństwa, dzielenia się z innymi, wybaczania i zgodności, gotowości niesienia pomocy;

– budowanie poczucia tożsamości indywidualnej i grupowej, poczucia bliskości z innymi ludźmi i przynależności do wspólnoty m.in. poprzez dzielenie się z innymi swoimi spostrzeżeniami i doświadczeniami;

– rozwijanie umiejętności porozumiewania się poprzez uczenie uważnego wysłuchania tego, co ma do powiedzenia druga osoba, spokojne oczekiwanie na swoją kolej i wdrażanie do komunikowania się umiarkowanym głosem;

– budowanie poczucia bezpieczeństwa m.in. poprzez określenie i przestrzeganie zasad bezpieczeństwa podczas zabaw zimowych, rozumienia istoty zjawisk pogodowych zimą i zasad zachowania ostrożności w zimie.

Doświadczenia sensoryczno-motoryczne i poznawcze:

– rozwijanie sprawności ruchowej, zręczności i zwinności, poczucia rytmu, koordynacji wzrokowo-ruchowej i płynności ruchów dłoni; orientacji na kartce i utrwalanie określeń: na górze/na dole, z lewej/prawej strony obrazka, sprawności manualnej  i koordynacji ręka-oko m.in. poprzez zapełnianie rysunku barwą bez wychodzenia poza linię;

– rozwijanie spostrzegawczości i pamięci wzrokowej, analizy i syntezy wzrokowej m.in. poprzez zapamiętywanie położenia elementów obrazka, wyszukiwanie różnic i podobieństw; poznanie graficznego obrazu głoski n (liter n, N) oraz podpisów do obrazków (np. narty, karty, bałwanki, sanki, buty); rozwijanie wrażliwości słuchowej oraz analizy i syntezy słuchowej, słuchu fonematycznego – m.in. poprzez dzielenie wyrazów na sylaby i składanie wyrazów z sylab, składanie wyrazów z głosek, wysłuchiwanie głoski n, dobieranie obrazków, których nazwy się rymują;

– rozwijanie umiejętności wyciągania wniosków m.in. poprzez ocenę zachowania głównego bohatera, na podstawie obserwacji topniejącego śniegu, określania właściwości śniegu (suchy, sypki – nie lepi się, wilgotny – dobrze się lepi); wzbogacanie słownika o wyrazy związane z tematami zajęć; ćwiczenia z zakresu profilaktyki logopedycznej;

– kształtowanie umiejętności dopełniania liczby elementów w zbiorze do siedmiu, ośmiu i dziewięciu; posługiwania się liczebnikami głównymi i porządkowymi; wdrażanie do rozumienia pojęcia liczby 9 i jej graficznego obrazu; rozwijanie myślenia logicznego i przyczynowo-skutkowego m.in. poprzez układanie historyjki i uogólnianie jej treśc.

Jak wspierać dziecko?

Warto na co dzień ćwiczyć umiejętność posługiwania się liczebnikami głównymi (jeden, dwa, trzy...) i porządkowymi (pierwszy, drugi, trzeci...) w dostępnym dla dziecka zakresie. Im więcej ćwiczeń, tym wzrasta swobodne posługiwanie się liczebnikami i rozumienie, na czym polega ustawianie po kolei i numerowanie. Chodzenie po schodach to okazja do liczenia i numerowania schodów, jazda windą – do wymieniania kolejnych numerów pięter, wskazywania tych, które są wyżej i tych, które są niżej. Ustawianie zabawek może być jednocześnie ćwiczeniem umiejętności tworzenia szeregu od najwyższego do najniższego lub odwrotnie.

Warto porozmawiać o... tym, co to znaczy żyć w zgodzie z innymi!

W grupie rówieśniczej pojawia się wiele sytuacji, w których nie jeden raz trzeba powiedzieć „przepraszam”. Dzieci traktują przebaczenie niejako instynktownie. Kłócą się, czasami biją, a za chwilę znowu razem się bawią! Czują wielką potrzebę bycia razem! Zwykle wystarczy uśmiech, podanie ręki, by wspólna zabawa trwała. Dobre nastawienie wobec życia i ludzi należy utrwalać. Warto o takich sytuacjach rozmawiać i wspólnie je „przepracować”. Przebaczenie jest uporządkowaniem uczuć względem siebie samego i innych.

Warto poczytać...

I. Degórksa, Bajka o szczęściu, EZOP Agencja Edytorska

R. Jędrzejewska-Wróbel, Bzyk, Brzęk, Wydawnictwo Bajka

Tydzień 22. URZĄDZENIA TECHNICZNE

Drodzy Rodzice!

Wokół nas jest dzisiaj znacznie więcej urządzeń elektrycznych niż było kiedyś. Nie ulega wątpliwości, że dzieci powinny być wprowadzone w świat techniki. I powinny poznawać zasady działania urządzeń, które je otaczają i z których już niejednokrotnie same korzystają, oczywiście poznawać na miarę swoich możliwości poznawczych. Powinny również uczyć się bezpiecznego z nich korzystania. Jeśli dorośli nie będą świadomie wprowadzać dziecka w świat różnego rodzaju urządzeń, które znajdują się wokół, dzieci same, zafascynowane nimi, będą starały się je poznać na własną rękę, a to może prowadzić nie tylko do zniszczenia tych urządzeń, ale także do wypadków groźnych dla dzieci. Warto pamiętać, że dzieci w wieku pięciu i sześciu lat są w stanie już wiele zrozumieć, jeśli przeprowadzi się je odpowiednio przez cały proces poznania zjawisk i rzeczy, pozwoli się na zadawanie pytań i udzieli odpowiedzi. Pozwoli to dzieciom oswoić fascynujący i tajemniczy świat techniki i uczyni go bezpieczniejszym.

Wprowadzamy w świat wartości: odpowiedzialność, samodyscyplina, współpraca

Uczymy tego, co najważniejsze:

Doświadczenia emocjonalno-społeczne:

– rozwijanie zaufania do grupy (zabawy z zamkniętymi oczami);

– wdrażanie do zgodnej współpracy w parze i w grupie przy wykonywaniu zadań ruchowych;

– rozwijanie kreatywnej współpracy przy tworzeniu układu do muzyki;

– kształtowanie poczucia współodpowiedzialności za to, co wspólne (zasoby przyrody, domowe wydatki na prąd itd.);

– budowanie poczucia bezpieczeństwa i poczucia kompetencji poprzez poznanie i zrozumienie zasad bezpiecznego korzystania z urządzeń elektrycznych;

– rozwijanie umiejętności komunikowania się m.in. poprzez ćwiczenie prowadzenia rozmowy telefonicznej.

Doświadczenia sensoryczno-motoryczne i poznawcze:

– ćwiczenia równowagi, koordynacji ruchowej, rzucania i chwytania piłki, rozwijanie siły i zwinności, ćwiczenie sprawności manualnej, precyzyjnych ruchów dłoni m.in. poprzez kreślenie linii prostych z góry na dół;

– rozwijanie spostrzegawczości i pamięci wzrokowej, analizy i syntezy wzrokowej m.in. poprzez omawianie sytuacji przedstawionej na ilustracjach, porównywanie budowy różnych urządzeń (telefony, budowa komputera); poznanie graficznego obrazu samogłoski e (liter e, E) oraz wyrazów i fraz (elektrownia/elektrownie, komputer, klawiatura, drukarka, monitor, latarnie, Tak, wolno. / Nie, nie wolno.);

– ćwiczenia koncentracji uwagi na słuchaniu zmieniających się poleceń w zabawach grupowych oraz na słuchaniu czytanych przez nauczyciela tekstów; rozwijanie spostrzegawczości słuchowej, analizy i syntezy słuchowej (dzielenie wyrazów na sylaby, łączenie sylab w wyrazy), słuchu fonematycznego – m.in. poprzez wysłuchiwanie głoski e w wyrazach; rozwijanie „świadomości fonologicznej” (tj. świadomości tego, jak zbudowane są wyrazy i jak się zmieniają) poprzez tworzenie liczby mnogiej za pomocą dodania głoski e na końcu wyrazu; liczenie sylab;

– ćwiczenia mięśni narządów mowy w trakcie wymawiania wyrazów dźwiękonaśladowczych, wymawianie głoski sz;

– wzbogacanie wiedzy o sposobach oszczędzania wody, prądu, energii cieplnej, naturze elektryczności, słownictwa związanego z elektrycznością i urządzeniami zasilanymi na prąd;

– odczytywanie oznaczeń symbolicznych (m.in. znak „Uwaga, prąd!”);

– rozwijanie kreatywności poprzez tworzenie rzeźb ze śniegu i opowiadanie o nich;

– kształtowanie umiejętności odejmowania w zakresie 6 z wykorzystaniem przedmiotów zastępczych, wdrażanie do rozwiązywania zadań z treścią poprzez wspólne układanie i rozwiązywanie zadań.

Jak wspierać dziecko?

Warto majsterkować z dzieckiem, konstruować proste urządzenia, bo to znakomicie rozwija wyobraźnię przestrzenną, zdolność rozumowania przyczynowo-skutkowego, przygotowuje do radzenia sobie w sytuacjach życiowych, rozwija koordynację wzrokowo-ruchową i sprawność manualną.

Warto porozmawiać o... bezpiecznym i oszczędnym korzystaniu z urządzeń elektrycznych!

Dziś mamy wiele urządzeń elektrycznych, które ułatwiają nam codzienne życie. Trzeba uświadamiać dzieciom, że wszystkie one kosztują i wykorzystują cenną energię. Prąd elektryczny może być niebezpieczny. Długie siedzenie przed komputerem może negatywnie wpływać na nasze zdrowie. Dorośli powinni być przykładem oszczędnego i bezpiecznego wykorzystywania urządzeń elektrycznych, dobrodziejstw techniki, i jednocześnie świadomie wprowadzać dzieci

w bezpieczne i oszczędne korzystanie z różnego rodzaju urządzeń.

Warto poczytać...

A. i D. Mizielińscy, D.O.M.E.K., Dwie Siostry

E. Solarz, A. i D. Mizielińscy, D.E.S.I.G.N., Dwie Siostry

Tydzień 23. W krainie śniegu i lodu

 

 

Drodzy Rodzice!

Świat jest wielki i życie w różnych jego częściach wygląda inaczej. Warto zadbać o to, aby dzieci miały możliwość poznawania świata przyrody w różnych regionach, poznawania innych kultur, warto wzbudzać w nich zainteresowanie obyczajami, sztuką, kuchnią… innych narodów.

Tak wiele można się przecież nauczyć o sobie, ucząc się o innych. I tak wiele można nauczyć się od innych. Obcowanie z inną kulturą wymaga wrażliwości na różnice w zachowaniu i obyczajowości. O tych różnicach również należy z dziećmi rozmawiać i uczyć je wrażliwości.

Szacunku dla innych narodowości i kultur dzieci uczą się przede wszystkim w najbliższym środowisku. Szacunek rodzi szacunek. Jeśli dziecko doświadcza szacunku ze strony dorosłych, nie będzie podatne na uleganie uprzedzeniom, nie będzie także akceptowało poniżania jednych ludzi przez drugich. Żadne dziecko samo z siebie nie uważa, że jest kimś lepszym tylko dlatego, że ma taki, a nie inny kolor skóry. Takiej postawy może się nauczyć od starszych. Dlatego tak ważne jest, by dorośli uważali na język, jakim posługują się na co dzień. Czasem rzucone bezmyślnie określenie zapada głęboko w dziecięcym umyśle – dziecko słucha nas i uczy się, nawet jeśli nam, dorosłym, wydaje się, że jest zajęte zabawą. Należy rozmawiać z dziećmi o różnicach między ludźmi, bo dzieci z czasem je dostrzegają, wystrzegając się przy tym tonu oceniającego, wartościującego.

Wprowadzamy w świat wartości: szacunek, różnorodność, współpraca, zaufanie, odpowiedzialność

Uczymy tego, co najważniejsze:

Doświadczenia emocjonalno-społeczne:

– kształtowanie postawy szacunku dla różnorodności świata;

– wdrażanie do zgodnego współdziałania w zespole i szanowania wytworów pracy kolegów;

– kształtowanie postawy podziwu dla piękna natury (na przykładzie zjawiska zorzy polarnej);

– nabieranie wiary we własne możliwości i pokonywanie tremy w trakcie śpiewu solo lub w duecie;

– rozwijanie zaufania do kolegów z grupy oraz budowanie postawy odpowiedzialności za bezpieczeństwo kolegów.

Doświadczenia sensoryczno-motoryczne i poznawcze:

– rozwijanie sprawności ruchowej, prawidłowej postawy, wzmacnianie siły mięśni rąk i nóg, koordynacji wzrokowo-ruchowej; kształcenie poczucia rytmu i frazy muzycznej; rozwijanie sprawności manualnej;

– doskonalenie pamięci i spostrzegawczości wzrokowej, analizy i syntezy wzrokowej m.in. poprzez omawianie treści ilustracji, odnajdowanie różnic i podobieństw w wyglądzie zwierząt przedstawionych na ilustracjach; poznanie graficznego obrazu głoski i (liter i, I) oraz wyrazów i fraz (np.: Arktyka, Antarktyda, igloo, pingwin, mors, foka);

– rozwijanie wrażliwości słuchowej oraz analizy i syntezy słuchowej, słuchu fonematycznego – m.in. poprzez wysłuchiwanie głosek na początku i na końcu wyrazu; ćwiczenia oddechowe oraz usprawniające narządy artykulacyjne;

– wzbogacanie słownictwa m.in. o wyrazy Arktyka, Antarktyda, Inuita, zorza polarna, nazwy zwierząt polarnych; rozwijanie świadomości językowej poprzez poznawanie wyrazów, które brzmią tak samo, ale mają różne znaczenia;

– poznanie wybranych elementów świata przyrody, najważniejszych przystosowań zwierząt polarnych (przede wszystkim pingwinów) do życia w krainie wiecznych lodów, poznanie zjawiska zorzy polarnej;

– rozwijanie rozumowania logicznego poprzez ćwiczenia w wyodrębnianiu kategorii i wskazywanie wyrazu, który do niej nie pasuje; wdrażanie do rozumienia określeń: co drugi, dwa obok siebie; utrwalanie określeń: strona lewa/prawa, pośrodku, na górze/dole; ćwiczenie umiejętności ustalania liczby elementów oraz rozpoznawania zapisu cyfrowego liczb; kształtowanie umiejętności wyznaczania sumy obiektów jednakowych i sumy różnych obiektów; wprowadzenie symbolicznego zapisu dodawania; rozwijanie myślenia przyczynowo-skutkowego.

Jak wspierać dziecko?

Warto rozwijać w dziecku ciekawość świata, pokazywać jego różnorodność, zachęcać do zgłębiania tajemnic odległych miejsc, różnych od jego własnego otoczenia. To pobudza wyobraźnię, rozbudza marzenia, a te w przyszłości mogą stać się doskonałą motywacją do zgłębiania literatury, nauki języków obcych, podróży…

Warto porozmawiać o… różnorodności!

Dobrze jest przedstawiać dziecku różnorodność jako wartość. Warto tę różnorodność pokazywać w najbliższym otoczeniu, np. różnorodność ludzi w rodzinie. I uczyć dla tej różnorodności szacunku.

Warto poczytać…

G. Böszörményi, Kolory ludzi, Wydawnictwo Namas

Z. Stanecka, M. Oklejak, Basia i kolega z Haiti, Wydawnictwo Lektor Klett i Egmont

B. Sudoł, Kogutek Ziutek w Australii, Kogutek Ziutek w Pieninach, Wydawnictwo Skrzat

B. Sudoł, Kogutek Ziutek w Pieninach, Wydawnictwo Skrzat

W następnym tygodniu potrzebne będą: szkła powiększające, lupy, książki i encyklopedie na temat czterech żywiołów, małe doniczki, ziemia, konewka, cebulki i fasola

Tydzień 24. CZTERY ŻYWIOŁY

Drodzy Rodzice!

Uczymy dzieci świata i życia na nim. Pokazujemy jego wytwory natury i kultury. Uczymy poszanowania i jednych, i drugich. Miniony tydzień dał nam wspaniałą okazję przyglądania się naturze, temu, jak człowiek sobie z nią radzi, jak ją podporządkowuje i jak natura podporządkowuje sobie człowieka. Potęga żywiołów od zawsze budziła wielkie fascynacje i wielkie emocje. Czasem przerażała, a czasem zachwycała, przeraża i zachwyca do dziś. Z jednej strony, to człowiek kontroluje naturę, podporządkowuje ją sobie, ujarzmia. Z drugiej strony, trzeba pamiętać, że to tylko cząstkowe ujarzmienie. Nie mamy wielkiego wpływu na wysokość temperatury, siłę wiatru, wilgotność powietrza czy opady na danym obszarze. Powietrze, woda, wiatr, ogień – nie wyobrażamy sobie bez nich życia, a jednocześnie wielokrotnie to one niszczą domostwa i ogromne obszary ziemi. Cztery żywioły niosą i życie, i śmierć. Nie możemy bez nich żyć i nie

 ich bagatelizować. To w nich uosabia się potęga ziemskiej natury. To one stanowią nieustannie dla człowieka wyzwanie!

Wprowadzamy w świat wartości: natura, bezpieczeństwo, odwaga, roztropność, pokora...

Uczymy tego, co najważniejsze:

Doświadczenia emocjonalno-społeczne:

– rozwijanie wrażliwości na świat przyrody, rozumienia możliwości czerpania korzyści z natury i jej poskramiania;

– kształtowanie postawy poszanowania natury i rozumienia jej siły, niebezpieczeństw ze strony natury;

– budowanie poczucia bezpieczeństwa i odpowiedzialności m.in. poprzez przestrzeganie zasad bezpieczeństwa podczas zabaw w budynku i na zewnątrz, wdrażanie do dbałości o własne zdrowie i zdrowie innych, rozumienia potrzeby zachowania zasad bezpieczeństwa podczas różnych warunków pogodowych, ostrożnego zachowania wobec ognia, nienarażania się niepotrzebnie na niebezpieczeństwo;

– hartowanie odporności emocjonalnej i właściwego zachowania w sytuacjach wygranej i przegranej m.in. poprzez uczestnictwo w grach planszowych;

– wdrażanie do respektowania umów (rzucanie na przemian kostką, stosowanie się do reguł gry);

– budowanie poczucia tożsamości indywidualnej i grupowej, poczucia bliskości z innymi ludźmi i przynależności do wspólnoty m.in. poprzez dzielenie się z innymi swoimi spostrzeżeniami i doświadczeniami;

– rozwijanie umiejętności porozumiewania się poprzez uczenie uważnego wysłuchania tego, co ma do powiedzenia druga osoba, spokojne oczekiwanie na swoją kolej i wdrażanie do komunikowania się umiarkowanym głosem.

Doświadczenia sensoryczno-motoryczne i poznawcze:

– rozwijanie sprawności i ekspresji ruchowej, zręczności i zwinności, doskonalenie poczucia rytmu i frazy, uwrażliwienie na barwę dźwięku, koordynacji wzrokowo-ruchowej i płynności ruchów dłoni; orientacji na kartce, sprawności manualnej i koordynacji ręka-

-oko; – rozwijanie spostrzegawczości i pamięci wzrokowej, analizy i syntezy wzrokowej; rozwijanie wrażliwości słuchowej oraz analizy i syntezy słuchowej, słuchu fonematycznego;

– rozwijanie pamięci, wyobraźni, umiejętności wyciągania wniosków; wzbogacanie słownika o wyrazy związane z tematami zajęć; ćwiczenia z zakresu profilaktyki logopedycznej: utrwalanie prawidłowego toru oddechowego oraz prawidłowej koordynacji ruchowej podczas oddychania; kształtowanie umiejętności gospodarowania wydychanym powietrzem oraz regulowania siły wydechu; poszerzanie wydolności oddechowej płuc, wydłużanie fazy wydechu;

– rozwijanie logicznego myślenia, umiejętności grupowania podobnych obiektów, ćwiczenia w rozpoznawaniu zapisu cyfrowego liczb i przeliczaniu kroków/pól, przemieszczenie się do przodu/tyłu o tyle kroków, jaka liczba jest zapisana – jako przygotowanie do rozumienia istoty grafów strzałkowych.

Jak wspierać dziecko?

Warto grać z dziećmi w gry planszowe. Sprzyja to rozumieniu potrzeby przestrzegania reguł, rozwija odporność emocjonalną dziecka

– uczy rozumienia, że „raz wygrywam, raz przegrywam”, a jak przegram, to mam szansę wygrać w drugiej rundzie. I wreszcie uczy właściwego zachowania w sytuacji wygranej i w sytuacji przegranej. Poza tym gry planszowe uczą przeliczania, odczytywania zapisu cyfrowego, poruszania się po planszy o tyle pól, ile wskazuje liczba oczek na kostce, co jednocześnie przygotowuje dziecko do rozumienia istoty grafów strzałkowych.

 

Warto porozmawiać o... czterech żywiołach Ziemi!

Woda pokrywa większą część naszej planety, jest niezbędnym składnikiem, który kontroluje i kształtuje nasze życie i globalne procesy zachodzące w przyrodzie. Wiatr w zależności od tego, skąd wieje, przynosi różne temperatury, może być i jest wykorzystywany do produkcji energii... Ogień to jeden z fundamentalnych wynalazków ludzkości. W całej historii cywilizacji aż do dziś ogień odegrał niezwykle ważną rolę jako źródło światła i ciepła. Dzięki obecności ognia w cywilizacji zmieniło się nie tylko życie w każdym domu, ale też powstały całe gałęzie gospodarki wykorzystujące ogień. A oddychanie powietrzem jest tak niezbędne do życia i jednocześnie jest tak zautomatyzowaną czynnością, że zapominamy o tym, że ją wykonujemy. Z drugiej strony, każdy z tych czterech żywiołów bywa niezwykle groźny i niszczący. Człowiek nigdy nie powinien o tym zapominać! To znakomity temat do rozmowy, poszukiwania informacji i uczenia się „współpracy” z naturą.

Warto poczytać...

K. Prebisz, Żywioły. Woda, LektorKlett

K. Prebisz, Żywioły. Powietrze, LektorKlett

K. Prebisz, Żywioły. Ziemia, LektorKlett

 

 

Linki

 

× Ta strona używa plików cookies. Dowiedz się o celach i zasadach ich wykorzystywania.
Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z ustawieniami swojej przeglądarki.