Godło Polski
1
2
wiosna-grupa-3
wiosna-grupa-4
5
6
wiosna-grupa-7
wiosna-grupa-8
wiosna-grupa-9

Przedszkole nr 2 w Radzyminie

Przedszkole nr 2
ul. Witosa 78
05-250 Radzymin 

tel:735039559

email: pp2sekretariat@wp.pl

email: pp2radz@wp.pl

 

Grupa 1

Wychowawcy:

Anna Białkowska

Wiesława Kraszewska

p2kraszewskaw@o2.pl

Nauczyciel wspomagający:

Małgorzata Kujawa

 

Tydzień 34. WIOSNA DOOKOŁ A

 

Drodzy Rodzice!

Małe dzieci nie potrafią rozpoznawać i nazywać emocji, jednak doświadczają ich niezwykle silnie. Nie wiedzą, że stan, w którym się znajdują, to na przykład radość czy złość. Wspieranie dziecka w rozwoju emocjonalnym wymaga czasu, wrażliwości, cierpliwości, miłości...

Dzieci długo uczą się kontrolowania emocji. Nazywanie emocji i pewna już umiejętność ich kontrolowania ma miejsce dopiero u kilkulatków, a to, na ile dziecko nabywa tych umiejętności, jest mocno uzależnione od relacji z dorosłymi. Silne przeżywanie emocji przez małe dzieci spowodowane jest burzą hormonalną, której jeszcze nie potrafią opanować. To dorośli pomagają dzieciom w radzeniu sobie z emocjami, uczą, jak je pokazać, nazwać, skontrolować. Dzieci odczuwają stany emocjonalne dorosłych „przez skórę” i te właśnie emocje i ich przejawy naśladują. Rozmawiajmy z dziećmi o emocjach, nazywajmy je, pokazujmy, wyznaczajmy granice. Umiejętność wyrażania emocji warunkuje relacje społeczne. Pomóżmy dzieciom nabywać dojrzałości emocjonalnej, która pozwoli im wychodzić odważnie światu naprzeciw.

Wprowadzamy w świat wartości: szacunek, szczęście, optymizm, odpowiedzialność...

Uczymy tego, co najważniejsze:

Doświadczenia emocjonalno-społeczne:

– budzenie zainteresowania przyrodą, zachęcanie do obserwowania zmian w otoczeniu zachodzących wiosną;

– rozwijanie umiejętności porozumiewania się m.in. poprzez uważne słuchanie, zapamiętywanie i wykonywanie instrukcji; rozwijanie odwagi wypowiadania się, gdy trzeba się podzielić własnymi doświadczeniami i spostrzeżeniami;

– wdrażanie do mówienia o własnych emocjach związanych z wrażeniami zmysłowymi podczas obserwacji przyrody;

– budowanie poczucia tożsamości indywidualnej i grupowej, poczucia bliskości z innymi ludźmi i przynależności do wspólnoty m.in. poprzez dzielenie się z innymi swoimi spostrzeżeniami i doświadczeniami;

– rozwijanie umiejętności współdziałania m.in. podczas wspólnego grania na instrumentach muzycznych;

– pobudzanie naturalnej ciekawości świata i uczenie (bezpiecznych) sposobów znajdowania informacji, budzenie zainteresowania książkami m.in. poprzez oglądanie różnych książek, wskazanie na książkę jako źródło wiedzy.

Doświadczenia sensoryczno-motoryczne i poznawcze:

– rozwijanie ogólnej sprawności ruchowej; utrwalanie umiejętności przyjmowania pozycji wyjściowych do ćwiczeń; rozwijanie poczucia frazy w muzyce; doskonalenie sprawności manualnej i koordynacji ręka-oko;

– rozwijanie spostrzegawczości wzrokowej m.in. poprzez wyszukiwanie różnic na ilustracjach, odwzorowywanie obrazka; rozwijanie wrażliwości słuchowej m.in. poprzez dokładne powtarzanie usłyszanej informacji;

– utrwalanie prawidłowej artykulacji dźwięków szeregu szumiącego i syczącego oraz głoski r; ćwiczenia oddechowe;

– rozwijanie umiejętności obserwowania natury m.in. poprzez dostrzeganie zmian na drzewach owocowych;

– rozbudzanie zainteresowania czytaniem i książką jako źródłem wiedzy; wzbogacanie słownictwa o wyrazy i wyrażenia związane z tematami zajęć (np. nazwy kwiatów, drzew owocowych, kolory kwiatów, nazwy ptaków);

– wzbogacanie wiedzy przyrodniczej m.in. poprzez poznanie zjawiska parowania wody i skraplania pary wodnej;

– kształtowanie rozumienia sensu ważenia; rozwijanie umiejętności szacowania wagi przy użyciu określeń: lżejszy, cięższy, waży tyle samo, mniej, więcej; odmierzanie i porównywanie poziomu płynu podczas przelewania do naczyń o różnych kształtach, przy użyciu  określeń: za mało, trzeba dolać, za dużo, trzeba odlać.

Jak wspierać dziecko?

Warto zadbać o to, aby dzieci miały możliwość zabawy, podczas której będą ważyły (np. zabawki) na wadze szalkowej, by móc dostrzegać mzasadę równoważenia na obu szalkach. Dzieci, które rozumieją sens takiego ważenia, lepiej sobie radzą ze zrozumieniem symbolicznych zapisów działań arytmetycznych (np. 2+3=5), w których znak równości pokazuje, że lewa i prawa strona to „tyle samo”. Wagę łatwo skonstruować choćby z patyka, sznurka do przewiązania na środku patyka (do trzymania wagi) i dwóch przezroczystych torebek*. * E. Gruszczyk-Kolczyńska, E. Zielińska, Dziecięca matematyka. Książka dla rodziców i nauczycieli, WSiP, Warszawa 1997, s. 115–116.

Warto porozmawiać o... tym, co czujemy, patrząc na otaczający świat!

Warto zachęcać dzieci do rozmów podczas wspólnych spacerów na temat tego, co nas otacza. Będzie to okazja do obserwowania świata, zachodzących w nim zmian w różnych porach roku, poszukiwania odpowiedzi na rodzące się pytania, wzbogacania słownictwa i umiejętności opisywania tego, co widzimy. Warto przy tym zwracać uwagę na różnego rodzaju szczegóły np. kolory, kształty, zapachy...

Warto także nazywać swoje odczucia w związku z tym, co widzimy, i zachęcać dziecko, by opowiadało o swoich odczuciach.

Warto poczytać...

L. Anderson, Ch. Bjork, Rok z Linneą, Wydawnictwo Zakamarki

D. Gellner, Dzieci w ogrodzie, Wydawnictwo Wilga

G. Kasdepke, Tylko bez całowania! czyli jak sobie radzić z niektórymi emocjami, Wydawnictwo Nasza Księgarnia

E. Szwajkowska, W. Szwajkowski, Nasze emocje, Wydawnictwo HARMONIA

W następnym tygodniu potrzebne będą: albumy przyrodnicze o motylach.

Tydzień 35. NA ŁĄCE I NAD STAWEM

 

Drodzy Rodzice!

Miniony tydzień dał nam wiele okazji do podziwiana świata przyrody. Tym razem był to m.in. świat owadów, które w niejednym dziecku i w niejednym dorosłym budzą niechęć, lęk, obrzydzenie… Niezwykle ciekawe i inspirujące historie o życiu tych organizmów pomagają przełamać tę niechęć, niejednokrotnie wzbudzając podziw dla różnorodności i niezwykłego funkcjonowania społecznego niektórych gatunków. Owady należą do najliczniejszej grupy organizmów zamieszkujących naszą planetę. Dziś znamy ponad 1 mln gatunków tych stworzeń, a naukowcy podejrzewają, że ich liczba może być znacznie większa! Owady zadziwiają mnogością kształtów, barw i zachowań.

Wystarczy poobserwować motyle czy mrówki. Wiele gatunków owadów żyje w pobliżu człowieka, często przysparzając kłopotów, na przykład żywiąc się zapasami mąki lub kasz w kuchni, czy tnąc niemiłosiernie podczas wakacyjnego odpoczynku nad jeziorem. Jednocześnie wiele z nich pełni niezwykle pożyteczną rolę w świecie przyrody. Świat owadów to świat, na przykładzie którego możemy pokazać zależność organizmów. Zachowując więc wszelką niezbędną ostrożność, pomóżmy dzieciom zrozumieć różnorodność świata przyrody i wzajemną współzależność organizmów. W ten sposób wzbudzamy gotowość dalszego poznawania i budzimy szacunek dla tego, co nas otacza.

Wprowadzamy w świat wartości: szacunek, umiar, zrozumienie, różnorodność, przyroda…

Uczymy tego, co najważniejsze:

Doświadczenia emocjonalno-społeczne:

– rozwijanie wrażliwości na potrzeby innych m.in. poprzez wdrażanie do rozumienia, że żarty, które wydają się zabawne, komuś mogą sprawiać przykrość;

– pobudzanie naturalnej ciekawości świata i uczenie bezpiecznych sposobów obserwowania przyrody;

– kształtowanie postawy poszanowania przyrody; wzbudzanie zainteresowania światem zwierząt m.in. poprzez poznanie bogactwa świata owadów i przezwyciężanie niechęci do owadów;

– rozwijanie poczucia własnej wartości – budowanie pewności siebie i wiary we własne umiejętności m.in. poprzez wykonywanie i prezentowanie prac plastycznych na wystawie;

– rozwijanie umiejętności relaksowania się.

Doświadczenia sensoryczno-motoryczne i poznawcze:

– doskonalenie zręczności, zwinności i ogólnej sprawności ciała; koordynacji wzrokowo-ruchowej i słuchowo-ruchowej oraz sprawności manualnej m.in. poprzez składanie origami, kreślenie linii prostych poziomych; uwrażliwienie na tempo i na wartości rytmiczne o różnym czasie trwania; doskonalenie poczucia rytmu i frazy.

– rozwijanie spostrzegawczości wzrokowej i słuchowej m.in. poprzez wyróżnianie elementów na pierwszym i drugim planie obrazka, obserwowanie życia owadów, odtwarzanie wzorów symetrycznych po prawej i lewej stronie kartki; poznanie graficznego obrazu głoski r (liter r, R) oraz wyrazów (np. ryba, rak), ilustrowanie ruchem tekstu wiersza;

– doskonalenie koncentracji uwagi, analizy i syntezy słuchowej, słuchu fonematycznego – m.in. poprzez wyszukiwanie wyrazów, w których słychać głoskę r, oraz wyszukiwanie wyrazów rymujących się;

– rozwijanie umiejętności wypowiadania się, panowania nad natężeniem głosu, wzbogacanie słownictwa o wyrazy związane z tematami zajęć (m.in. o nazwy zwierząt i roślin występujących na łące i nad stawem);

– wdrażanie do rozumienia zjawisk przyrody (m.in. łańcuchów pokarmowych np. ptaki łapią owady);

– rozwijanie myślenia przyczynowo-skutkowego m.in. poprzez układanie historyjki obrazkowej przedstawiającej cykl rozwojowy motyla i opowiadanie historyjek, z użyciem zwrotów: najpierw, potem, później, na końcu; utrwalanie liczebników porządkowych; utrwalanie nazw dni tygodnia; wyznaczanie wyników dodawania i odejmowania w zakresie 10, wskazywanie liczb większych/mniejszych od zadanej liczby.

Jak wspierać dziecko?

W czasie spacerów warto poobserwować świat owadów np. w trawie. W ten sposób nie tylko uczymy postawy otwartości na świat, gotowości poznawania go, ale także oswajamy dziecko z owadami, które zwykle budzą niepokój. Oswajając, jednocześnie należy zwrócić uwagę na bezpieczeństwo i uczyć ostrożności.

Warto porozmawiać o… różnorodności i współzależności organizmów w świecie!

W niezwykle różnorodnym świecie owadów jest wiele, które pełnią bardzo pożyteczną rolę. Warto porozmawiać o tym z dziećmi i pokazywać im wzajemną zależność organizmów choćby na przykładzie: pszczół i os, które zapylając kwiaty przyczyniają się do rozmnażania roślin; biedronek, które w ogrodach regulują ilość mszyc; mrówek, które transportując budulec na mrowiska, przyczyniają się do przemieszczania na większe odległości nasion roślin…

Warto poczytać…

A. Möller, Jak owady troszczą się o swoje dzieci, Multico

R. Jędrzejewska-Wróbel, Bzyk Brzęk, Wydawnictwo Bajka

W następnym tygodniu potrzebne będą: świeczki zapachowe, drobne koraliki, cekiny, guziki.

Tydzień 36. Święto mamy i taty

 

Drodzy Rodzice!

Dzieci wzrastają w określonej grupie społecznej, w określonej wspólnocie. Pierwszą i najważniejszą wspólnotą jest rodzina. To właśnie w tej najbliższej wspólnocie otrzymują miłość i uczą się ją odwzajemniać. Te lekcje to inwestycja w całe przyszłe życie. Wzór swoich rodzinnych relacji dziecko przeniesie w dorosłość. Współczesne badania wykazują, że rodzaj ukształtowanego w dzieciństwie przywiązania może wpływać na związki z ludźmi w dorosłym życiu. Jednym słowem, wszystko, czego dziecko nauczy się oczekiwać od swojego pierwszego opiekuna, staje się pryzmatem, przez który postrzega i interpretuje swoje późniejsze związki. To tu, w rodzinie, poprzez kontakty z innymi i rozwijające się relacje kształtuje się m.in. tożsamość dziecka. Nie bez znaczenia staje się czas spędzany wspólnie

przy stole, rozmowy, zabawy, spacery, oglądanie fotografii, rodzinne opowieści, odwiedziny i kontakty z bliższą i dalszą rodziną. Te wspólne przeżycia pozwalają zrozumieć dziecku, skąd pochodzi, jakie są jego korzenie, kim jest. Im bardziej ta świadomość będzie w nim wzrastać, tym łatwiej będzie mu podejmować kolejne życiowe role, tym szybciej odpowie sobie na pytania dotyczące tego, co jest dla niego ważne, dokąd zmierza, jakie cele chce osiągnąć…

Wprowadzamy w świat wartości: rodzina, miłość, szacunek, życzliwość, gotowość niesienia pomocy, praca…

Uczymy tego, co najważniejsze:

Doświadczenia emocjonalno-społeczne:

– rozwijanie umiejętności interpersonalnych m.in. poprzez komunikowanie własnych doświadczeń, planów i marzeń oraz uważne słuchanie o doświadczeniach, planach i marzeniach innych dzieci;

– rozwijanie rozumienia potrzeby i znaczenia społecznego pracy oraz postawy szacunku do wszelkiej pracy; zrozumienia, że praca jest ważna w życiu człowieka;

– kształtowanie tożsamości m.in. poprzez rozwijanie poczucia przynależności do rodziny – dzielenie się opowieściami o swoich bliskich; wzmacnianie więzi emocjonalnej z rodzicami; rozwijanie postawy szacunku do rodziców;

– kształtowanie umiejętności dostrzegania potrzeb bliskich osób oraz umiejętności odpowiadania na te potrzeby;

– kształtowanie potrzeby sprawiania przyjemności bliskim osobom m.in. poprzez doświadczanie radości z możliwości obdarowania kogoś samodzielnie wykonanym prezentem.

Doświadczenia sensoryczno-motoryczne i poznawcze:

– rozwijanie ogólnej sprawności fizycznej; rozwijanie zręczności i zwinności; doskonalenie sprawności manualnej i koordynacji ręka-

-oko m.in. poprzez dorysowywanie brakujących elementów rysunku zgodnie z instrukcją;

– rozwijanie spostrzegawczości wzrokowej oraz syntezy i analizy wzrokowej m.in. poprzez rozpoznawanie zmian w kolejności rysunków, porównywanie kształtów i rozmiarów; poznanie graficznego obrazu wyrazów i fraz;

– rozwijanie wrażliwości słuchowej, analizy i syntezy słuchowej, słuchu fonematycznego m.in. poprzez dzielenie słów na sylaby i składanie słów z sylab, wysłuchiwanie głosek na początku wyrazu;

– rozwijanie umiejętności budowania dłuższej, wielozdaniowej wypowiedzi, poprawnej pod względem logicznym i gramatycznym; poszerzanie słownictwa o wyrazy i powiedzenia związane z tematami zajęć; ćwiczenia słowotwórcze; utrwalanie określeń stopnia pokrewieństwa; ćwiczenia ruchomych narządów artykulacyjnych, ćwiczenia oddechowe;

– rozwijanie myślenia twórczego poprzez próby obmyślenia etymologii nazw dni tygodnia (dlaczego dzień nosi taką a nie inną nazwę), poprzez robienie listy pomysłów na wspólne spędzanie czasu z tatą, z mamą, pomysłów na sprawianie rodzicom przyjemności;

– utrwalanie pojęcia „tydzień” i rozumienia, że tydzień to także 7 dni liczone niezależnie od dnia tygodnia, przypomnienie nazw dni tygodnia i uświadamianie ich stałego następstwa.

Jak wspierać dziecko?

Warto dostrzegać najmniejsze gesty miłości względem bliskich. Czas tak szybko mija. Dzieci nie będą miały jeszcze raz 5 czy 6 lat, nie powtórzymy tych lat. Warto zatrzymać się od czasu do czasu każdego dnia, uśmiechnąć, wysłuchać, nawet w tym najbardziej zapędzonym dniu. Pokazać, że jestem „dla Ciebie”.

Warto porozmawiać o… miłości!

Jeśli na co dzień brakuje czasu lub pretekstu, aby zacząć rozmowę o tym, jak ważni są dla siebie wzajemnie członkowie rodziny, to różnego rodzaju święta, w tym Dzień Mamy, Dzień Taty można potraktować jak dobrą okazję do porozmawiania o uczuciach w rodzinie, do nazwania uczuć i więzi, które łączą bliskich. Trudno przecenić wartość tak spędzonego czasu! Będzie to wzmacniało relacje i kształtowało poczucie tożsamości dziecka, budziło większą świadomość siebie i świadomość innych.

Warto poczytać…

M. Rusinek, Wierszyki rodzinne, Społeczny Instytut Wydawniczy Znak

Z. Stanecka, Basia i Mama w pracy, Egmont Polska

A. Stelamszyk, Tata i ja, Wydawnictwo Skrzat

D. Durand, Mój dom, Entliczek

 

Tydzień 37. Dzieci lubią się bawić

 

Drodzy Rodzice!

Dzieci nie rodzą się z negatywnym nastawieniem do ludzi, którzy są pod jakimś względem inni. Są otwarte i gotowe zaakceptować świat takim, jaki jest. Nie mają uprzedzeń, chyba że dorośli, którzy je wychowują, zarażą je uprzedzeniami, podzielą świat i ludzi na lepszych i gorszych. Świat dziecka wraz z rosnącymi możliwościami poznawczymi zatacza coraz szersze kręgi. Dzieci zaczynają też z czasem dostrzegać różnice między ludźmi i zadają pytania, które pomogłyby im te różnice zrozumieć. Warto uczyć rozumienia różnic i jednocześnie wskazywać na podobieństwa między ludźmi. Ludzie różnią się wyglądem, językiem, zwyczajami, cechami charakteru... i jest to ogromne bogactwo świata i ogromna wartość. Należy to doceniać i szanować. I pamiętać, że wszyscy jesteśmy ludźmi! Bez względu na kolor skóry, wiek, płeć! Bez względu na to, czy pochodzimy z północnej, czy z południowej półkuli. Może więc warto, ucząc poszanowania

różnorodności, uczyć poszanowania jedności ludzkiej rodziny na całym świecie. Ta lekcja zaczyna się od szacunku dla domowników i dla tych, których spotykamy w przedszkolu i na podwórku.

Wprowadzamy w świat wartości: szacunek, empatia, wrażliwość, otwartość, życzliwość...

Uczymy tego, co najważniejsze:

Doświadczenia emocjonalno-społeczne:

– rozwijanie wrażliwości na ludzi i postawy poszanowania ich różnorodności;

– rozwijanie umiejętności dostrzegania i poszanowania podobieństwa między ludźmi m.in. poprzez rozwijanie umiejętności dostrzegania nie tylko różnic, ale i podobieństw między ludźmi;

– kształtowanie postawy pomagania koleżankom i kolegom w codziennych sytuacjach;

– utrwalanie nawyku grzecznego witania się;

– rozwijanie umiejętności współpracy w parach m.in. podczas wykonywania ćwiczeń ruchowych;

– kształtowanie umiejętności zachowywania się po cichu, kiedy sytuacja tego wymaga.

Doświadczenia sensoryczno-motoryczne i poznawcze:

– doskonalenie umiejętności wykonywania podskoków; ćwiczenie zręczności i ogólnej sprawności fizycznej; doskonalenie sprawności manualnej m.in. poprzez odzwierciedlanie kształtu przedmiotów w formie przestrzennej; wdrażanie do rysowania kształtu koła;

dokładne rysowanie linii zaokrąglonych po śladzie ciągłym i przerywanym;

– rozwijanie spostrzegawczości i pamięci wzrokowej m.in. poprzez znajdowanie podobieństw i różnic w wyglądzie dzieci z różnych stron świata na ilustracjach; poznanie graficznego obrazu wyrazów i fraz (np. 10 piłek, klocki);

– rozwijanie umiejętności wypowiadania się poprzez różne formy plastyczne (np. nadawanie kształtów ludzkich twarzy masie solnej); odzwierciedlanie w pracach plastycznych dostrzeżonych elementów otaczającego świata;

– rozwijanie umiejętności wypowiadania się; wzbogacanie słownika o wyrazy i określenia związane z tematami zajęć; utrwalanie prawidłowych nawyków oddechowych, świadome regulowanie siły i kierunku wydychanego powietrza;

– poszerzanie wiedzy o życiu ludzi w różnych miejscach na Ziemi, m.in. poznanie zwyczajów panujących w innych krajach i na innych kontynentach; poznanie zabawek, którymi bawili się dawniej dziadkowie;

– rozwijanie logicznego myślenia; poznanie liczby 10 i jej zapisu cyfrowego; rozwijanie umiejętności rozkładania liczby 10 na składniki; utrwalanie określeń: mała, mniejsza, najmniejsza, duża, większa, największa.

Jak wspierać dziecko?

Warto zadbać o to, aby dzieci doświadczały kontaktu z innymi kulturami. Dzieci, które wychowują się w środowisku zróżnicowanym pod względem narodowościowym, rasowym, traktują te różnice jako coś naturalnego, oczywistego. W naszym kraju, który jest tak jednorodny etnicznie, warto się postarać, by dziecko miało kontakt z dziećmi innych narodowości. Można pokusić się o wyprawę na przykład na

wschodnią granicę Polski, gdzie do dziś żyją jeszcze potomkowie Tatarów i stoją zabytkowe meczety.

Warto porozmawiać o... różnorodności wśród ludzi!

We współczesnym świecie coraz częściej otacza nas różnorodność, wielokulturowość, odmienność. Przemilczanie jej nie zda się na nic dobrego. Raczej należy wesprzeć dzieci w zrozumieniu i nadaniu jej właściwego znaczenia. Warto też zwracać uwagę dzieci na niezwykły fakt, że ludzie w tej różnorodności w wielu istotnych kwestiach są do siebie podobni. Wszyscy jedzą, by zaspokoić głód. Są smutni, gdy spotykają ich przykrości, i cieszą się, gdy przydarzają się im dobre rzeczy. Wszyscy pragną miłości i akceptacji.

Warto poczytać...

Z. Stanecka, Basia i kolega z Haiti, Egmont Polska

Gyula Böszörményi, Írisz Agócs, Kolory ludzi, Namas

W następnym tygodniu potrzebne będą: książki z bajkami, baśniami, encyklopedie, albumy, atlasy, książki kucharskie, książka telefoniczna,

kamyki, patyczki, muszelki.

Linki

 

× Ta strona używa plików cookies. Dowiedz się o celach i zasadach ich wykorzystywania.
Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z ustawieniami swojej przeglądarki.